Determination of Yield and Quality Characteristics of Some Forage Pea (Pisum arvense L.) Cultivars Under Muş Ecological Conditions
DOI:
https://doi.org/10.24925/turjaf.v14i1.177-187.8284Keywords:
Genotype , Relative feed value , Forage pea , Muş , TürkiyeAbstract
This study was conducted to investigate the yield and quality characteristics of different forage pea (Pisum arvense L.) cultivars (Töre, Reisbey, Servet, Taşkent, Gap Pembesi, Livioletta, Andrea, Biatlon, and Özkaynak) under the ecological conditions of Muş province. The experiment was arranged in a randomized complete block design with three replications. Significant differences were observed among the cultivars in terms of flowering and physiological maturity periods. The earliest maturing cultivar was Servet (flowering: 122.3 days; maturity: 147.3 days), while the latest was Töre (flowering: 150.6 days; maturity: 175.6 days). The highest plant height was recorded in Biatlon (141 cm), whereas the lowest was in Özkaynak (105 cm). Regarding green herbage yield, Reisbey (2388 kg/da) and Servet (2378 kg/da) cultivars showed the highest performance. The average dry matter content was 94.3%, and the crude protein content was 18.5%. The highest crude protein content was observed in Biatlon (19.9%), while the highest dry matter yield was obtained from Reisbey (732.5 kg/da) and Gap Pembesi (720.9 kg/da). In terms of forage quality, Özkaynak and Livioletta stood out with low ADF (25.2–25.3%) and NDF (40.2–40.9%) contents, and high DDM (69.2–69.1%) and Relative Feed Value (159.8–157.0). Among the tested cultivars, Reisbey and Gap Pembesi exhibited the best performance with high yield and quality values under the ecological conditions of Muş. It was concluded that these cultivars have significant potential to enhance forage production and contribute to the livestock sector in the region.
References
Acar, Z., Ayan, İ., Başaran, U. (2018). Yem Bitkileri (3. Baskı). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Samsun.
Açin, A. (2020). Siirt ekolojik koşullarında bazı yem bezelyesi (Pisum sativum ssp. arvense (L.) Poir.) çeşitlerinin verim ve verim öğelerinin belirlenmesi [Yüksek lisans tezi, Siirt Üniversitesi].
Akan, R. (2024). Mardin ekolojik koşullarında bazı yem bezelyesi (Pisum sativum ssp. arvense (L.) Poir.) çeşitlerinin verim ve verim öğelerinin belirlenmesi [Yüksek lisans tezi, Siirt Üniversitesi].
Albayrak, S., Türk, M., Yüksel, O., & Yılmaz, M. (2011). Forage yield and the quality of perennial legume-grass mixtures under rainfed conditions. Notulae Botanicae Horti Agrobotanici Cluj-Napoca, 39(1), 114-118.
Annicchiarico, P., & Iannucci, A. (2008). Adaptation and yield stability of pea (Pisum sativum L.) genotypes across contrasting Italian locations. Field Crops Research, 108(1), 12–20.
Annicchiarico, P., Nazzicari, N., et al. (2019). Pea breeding for enhanced yield and resilience. Theoretical and Applied Genetics, 132, 2393–2410.
Anonim. (2001). Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğü Tarımsal Değerleri Ölçme Denemeleri Teknik Talimatı.
Anonymous. (2022). "NASA Power" [Online veri tabanı]. Erişim tarihi: [01.03.2025].
AOAC (2019). Official Methods of Analysis, 21st ed., AOAC International, Gaithersburg, MD, USA.
Anlarsal, A. E., & Gülcan, H. (1989). Çukurova koşullarında yoncada ot verimi ve verim öğeleri arasındaki korelasyon ve path katsayısı analizi üzerine bir araştırma. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 4(3), 15-24.
Aşıcı, M. (2006). Bazı bezelye hatlarının ikinci ürün olarak anıza ekimi [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi].
Ates, E., & Tenikecier, H. S. (2020). Differences in ergocalciferol content and some agronomic characters among growth stages in six field pea genotypes. Current Trends in Natural Sciences, 9(17), 06–14.
Ateş, S., & Tekeli, A. S. (2017). Effects of sowing date and harvest stage on the forage yield and quality of field pea (Pisum sativum L.) grown under Mediterranean conditions. Legume Research, 40(6), 1000–1007.
Avcıoğlu, R., Hatipoğlu, R., & Karadağ, Y. (2009). Yem bitkileri. Buğdaygil Yem Bitkileri ve Diğer Familyalardan Yem Bitkileri, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, İzmir, 843.
Ay, İ. (2016). Yozgat koşullarında yaygın fiğ ile yem bezelyesinin arpa ve yulaf ile karışımlarında uygun karışım oranının belirlenmesi [Yüksek lisans tezi, Bozok Üniversitesi].
Ball, D. M., Collins, M., Lacefield, G. D., Martin, N. P., Mertens, D. A., Olson, K. E., Putnam, D. H., Undersander, D. J., & Wolf, M. W. (2001). Understanding forage quality. American Farm Bureau Federation Publication.
Bozkurt, A. (2018). Bingöl ekolojik koşullarında bazı yem bezelyesi (Pisum arvense L.) genotiplerinin verim ve tarımsal özelliklerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma [Yüksek lisans tezi, Bingöl Üniversitesi].
Buxton, D. R., & Redfearn, D. D. (1997). Plant limitations to fiber digestion and utilization. Journal of Nutrition, 127(5), 814S–818S.
Castro-Montoya, J. M., & Dickhoefer, U. (2020). Silages containing legumes: Effects on feed intake, digestibility, and performance of ruminants. Animal Feed Science and Technology, 261, 114388.
Çacan, E., Kokten, K., Bakoglu, A., Kaplan, M., & Bozkurt, A. (2019). Evaluation of some forage pea (Pisum arvense L.) lines and cultivars in terms of herbage yield and quality. Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 23(3), 254–262.
Çınar, Ç. (2017). Farklı sıra aralıklarının bazı yem bezelyesi çeşitlerinin verim ve kalitesi üzerine etkileri [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü]. Çanakkale.
Çomaklı, B., Daş, A., & Karslı, M. A. (2004). Erzurum Şartlarında Farklı Tarihlerde Kışlık Ekilen Yem Bezelyesi Çeşitlerinin Verim ve Bazı Özellikleri. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 35(1), 1–7.
Çomaklı, B., Daş, A., & Yılmaz, Ş. (2008). Erzurum Şartlarında Bazı Yem Bezelyesi Çeşitlerinin Ot ve Tohum Verimlerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. Türkiye 7. Tarla Bitkileri Kongresi Bildirileri, 25–29 Haziran, Erzurum.
Crivellaro, A., & Büntgen, U. (2020). New Evidence of Thermally Constrained Plant Cell Wall Lignification. Trends in Plant Science, 25(4), 322–324. https://doi.org/10.1016/j.tplants.2020.01.011
Demir, M., Kaya, Y., & Çakmak, F. (2020). Baklagil bitkilerinde verim ve kaliteyi etkileyen fizyolojik faktörler. Tarla Bitkileri Dergisi, 29(2), 145–156.
Dewhurst, R. (2013). Milk production from silage: comparison of grass, legume and maize silages and their mixtures. Agricultural and Food Science, 22(1), 57–69.
Düzgüneş, O., Kesici, T., Kavuncu, O., & Gürbüz, F. (1987). Araştırma ve deneme metotları (İstatistik metotları II). Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınevi.
Food and Agriculture Organization of the United Nations. (2019). The state of the world's biodiversity for food and agriculture. FAO.
FAO. (2021). The future of food and agriculture: Drivers and triggers for transformation. FAO.
Fernández-Aparicio, M., Sillero, J. C., & Rubiales, D. (2020). Interactions between parasitic weeds and legumes: Agronomic, genetic, and ecological aspects. Frontiers in Plant Science, 11, 583.
Geren, H., & Alan, Ö. (2012). Farklı bezelye (Pisum sativum L.) çeşitlerinin İzmir koşullarında ot verimi ve kalitesi üzerine etkileri. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 49(2), 123–130.
Holman, J. D., Obour, A., Roberts, T., Maxwell, S. (2018). Forage Type and Maturity Effects on Yield and Nutritive Value. Kansas Agricultural Experiment Station Research Reports, 4(8). https://doi.org/10.4148/2378-5977.7636
Jia, X., Zhang, Z., & Wang, Y. (2022). Forage Yield, Canopy Characteristics, and Radiation Interception of Ten Alfalfa Varieties in an Arid Environment. Plants, 11(9), 1112. https://doi.org/10.3390/plants11091112
Kacar, B., & Katkat, A. V. (2010). Bitki besleme. Nobel Yayın Dağıtım.
Kadıoğlu, S., Tan, M., Kadıoğlu, B., & Taşğın, G. (2020). Determination Of Yield And Some Characteristics Of Forage Pea Genotypes (Pisum sativum L.) under Erzurum Conditions. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 51(2), 151–158. https://doi.org/10.17097/ataunizfd.628404
Kavut, Y. T., Çelen, A. E., Çıbık, Ş. E., & Urtekin, M. A. (2016). Ege Bölgesi koşullarında farklı sıra arası mesafelerinde yetiştirilen bazı yem bezelyesi (Pisum arvense L.) çeşitlerinin verim ve diğer bazı özellikleri üzerine bir araştırma. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 25(Özel Sayı-2), 225–229.
Kavut, Y.T., Geren, H. (2019). Farklı yem bezelyesi çeşitlerinin Ege koşullarında verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 56(2), 205–214.
Karaköse, N. (2018). Bingöl ekolojik koşullarında bazı yem bezelyesi (Pisum arvense L.) genotiplerinin kışlık ekimde verim ve verim öğelerinin belirlenmesi [Yüksek lisans tezi, Bingöl Üniversitesi].
Kreplak, J., Madoui, M. A., Cápal, P., Novak, P., Labadie, K., Aubert, G., et al. (2019). A reference genome for pea provides insight into legume genome evolution. Nature Genetics, 51(9), 1411–1422.
Konuk, A., & Tamkoç, A. (2018). Yem bezelyesinde kışlık ve yazlık ekimin bazı tarımsal özellikler üzerine etkisi. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, 7(1), 39–50.
Li, X., Ximenes, E., Kim, Y., et al. (2010). Lignin monomer composition affects Arabidopsis cell-wall degradability after liquid hot water pretreatment. Biotechnology for Biofuels, 3, 27. https://doi.org/10.1186/1754-6834-3-27
Maxted, N., & Ambrose, M. J. (2021). Genetic resources of Pisum L. for crop improvement. Genetic Resources and Crop Evolution, 68(2), 345–362.
Naydenova, Y., & Kosev, V. (2015). Evaluation of productivity and quality of some spring and winter pea (Pisum sativum L.) genotypes. Banat’s Journal of Biotechnology, 6(12), 7–13.
Ustaoğlu, A. (2024). Konya şartlarına uygun yemeklik kuru bezelye ve yemlik bezelye çeşitlerinin geliştirilmesinde kullanılabilecek genotiplerin belirlenmesi [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi].
Uzun, A., & Aşık, S. (2012). Effects of different harvesting stages on forage yield and quality of pea (Pisum sativum ssp. arvense L.) genotypes. Turkish Journal of Field Crops, 17(1), 23–27.
Uzun, A., Asık, B. B., & Acıkgoz, E. (2017). Effects of different seeding rates on forage yield and quality components in pea. Turkish Journal of Field Crops, 22(1), 126–133.
Ömeroğlu, D. (2016). Isparta koşullarında bazı yem bezelyesi (Pisum sativum L.) çeşitlerinin ot verimi ve kalitesinin belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 20(2), 78–84.
Öten, M., Çeçen, S., & Erdurmuş, C. (2017). Mürdümükte (Lathyrus sativus L.) tane ve kuru ot verimi ile ilişkili özelliklerin korelasyon ve path analizi ile saptanması. Derim, 34(1), 72-78. https://doi.org/10.16882/derim.2017.305486
Özdemir, B., & Tamkoç, A. (2019). İkinci ürün için uygun olan yem bezelyesi hatlarının belirlenmesi. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, 8(2), 29–35.
Resente, G., & Crivellaro, A. (2025). Environmental impacts on plant cell wall lignification. Journal of Bioresources and Bioproducts, 10(1), 4-6.
Sadeghi, H., Yaghoubian, Y., & Abedi, M. (2013). Effects of nitrogen and phosphorus fertilization on forage yield and quality of field pea. International Journal of Agronomy and Plant Production, 4(1), 38–43.
Sarıkaya, A. (2019). Farklı bezelye çeşitlerinde verim ve bazı kalite özelliklerinin karşılaştırılması. [Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.]
Sayar, M. S., & Anlarsal, A. E. (2008). Diyarbakır ekolojik koşullarında bazı yem bezelyesi (Pisum arvense L.) hat ve çeşitlerinin verim ve verim öğelerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, 17(4), 78–88.
Seydoșoğlu, S. (2013). Diyarbakır ekolojik koşullarında bazı yem bezelyesi (Pisum sativum L.) genotiplerinin verim ve verim unsurları. Türk Doğa ve Fen Dergisi, 2(2), 21-27.
Sümerli, M., Gül, İ., & Yılmaz, Y. (2002). Diyarbakır ekolojik şartlarında yem bezelyesi hatlarının verim ve verim öğelerinin belirlenmesi (Yayınlanmamış rapor). Güneydoğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Gelişme Raporları, Diyarbakır.
Temel, S., Keskin, B., Tosun, R., Çakmakçı, S. (2021). Yazlık Olarak Ekilen Yem Bezelyesi Çeşitlerinde Ot Verim ve Kalite Performanslarının Belirlenmesi. Turkish Journal of Agricultural and Natural Sciences, 8(2), 411-419. https://doi.org/10.30910/turkjans.873532
Undersander, D., Moore, J.E., & Schneider, N.S. (1993). Forage Quality Indexes and Tests. University of Wisconsin Extension.
Van Soest, P. J. (1994). Nutritional ecology of the ruminant (2nd ed.). Cornell University Press.
Van Soest, P.J., Robertson, J.B., & Lewis, B.A. (1991). Methods for dietary fiber, neutral detergent fiber, and nonstarch polysaccharides in relation to animal nutrition. Journal of Dairy Science, 74(10), 3583–3597.
Varol, S. (2016). Sivas ekolojik koşullarında bazı yem bezelyesi genotiplerinin tarımsal özellikleri üzerine bir araştırma [Yüksek lisans tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi].
Yavuz, M. (2005). Bazı ruminant yemlerinin nispi yem değeri ve belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(1), 97–101.
Yavuz, T. (2017). Farklı biçim zamanlarının yem bezelyesi (Pisum sativum L.) ve yulaf (Avena sativa L.) karışımlarında ot verim ve kalitesi üzerine etkileri. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 26(1), 67–74.
Yılmaz, H., Aydoğan, M., & Polat, T. (2018). Bingöl Ekolojik Koşullarında Kışlık Ekimde Bazı Yem Bezelyesi (Pisum sativum L.) Genotiplerinin Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Bir Araştırma. Bingöl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 3(2), 45–52.
Downloads
Published
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
